Wielkim smutkiem napełniła nasze serca wiadomość o śmierci Doktora Stanisława Kozioła, człowieka wielu talentów, zainteresowań i pasji, ogromnego życiowego optymizmu, otwartego na biedę i potrzeby innych ludzi, rozsiewającego dobro, radość i piękno w działalności społecznej, w ukochanej muzyce, pieśniach i poezji. 

W 1992 roku wraz z przyjacielem Józefem Kukułą powołał do istnienia nasze Stowarzyszenie – Interwencyjny Zespół Pomocy Międzyludzkiej, a potem przez wiele lat, aż do 2008 roku obaj Panowie wspaniale przewodzili Zespołowi, oddając najuboższym, najsłabszym, starszym, chorym swój czas, energię, pomysłowość i serce. Za tę działalność w 2012 roku zostali uhonorowani Nagrodą Burmistrza Miasta i Gminy „Źródło Sukcesu”. 

Teraz, gdy nadszedł trudny czas pożegnania, pragniemy podziękować Panu Doktorowi, naszemu Prezesowi i drogiemu Przyjacielowi za to, że jesteśmy i za to, kim jesteśmy. 

Dziękujemy w imieniu setek dzieci z najuboższych rodzin uczestniczących w półkoloniach za pokazanie im kolorowego świata, bez lęku i krzyku, za odkrywanie uroków wycieczek, piosenek śpiewanych przy ognisku, przyjaźni.

Dziękujemy za tony paczek żywnościowych przygotowywanych i rozwożonych własnym samochodem do podopiecznych IZPM.

W szczególny sposób dziękujemy Panu Doktorowi za Jego optymizm, radość, poczucie humoru, zachwyt światem, anegdoty, wiersze, pieśni, które przynosił na zebrania i na nasze małe i większe uroczystości. Każde spotkanie z Nim uświadamiało, jaką radością może być niesienie pomocy innym ludziom. To nie był trud, obowiązek, to była prawdziwa radość z możliwości dzielenia się z innymi każdym dobrem, talentem, uśmiechem. Zawsze podziwialiśmy, jak potrafił łączyć bardzo intensywną pracę zawodową z próbami chóru, występami artystycznymi, wycieczkami górskimi, tenisem, szachami i niezwykle odpowiedzialnie prowadzoną pracą społeczną. Dzięki Niemu Profesor Wiktor Zin tworzył na nasze aukcje swoje piękne rysunki węglem i kredką, a Profesor Andrzej Jasiński grał i opowiadał o muzyce. To w dużym stopniu dzięki Panu Doktorowi IZPM zyskał szacunek i zaufanie w  krzeszowickiej społeczności. 

Będziemy o tym wszystkim pamiętać. Postaramy się nie zawieść i kontynuować to piękne dzieło. By dzieci nie cierpiały biedy i opuszczenia, by wzgardzeni i zapomniani przynajmniej czasem czuli, że kogoś interesuje ich los. 

Stanisław Kozioł pozostanie na zawsze w naszej najwdzięczniejszej pamięci i w naszych sercach. Dziękujemy za szczególny dar spotkania  i za przyjaźń, którą nas obdarzył.  

Stanisław Kozioł

Nota biograficzna

Stanisław Kozioł urodził się w 1927 roku w Tarnowcu, niemal całe życie związał jednak z Krzeszowicami. Tu chodził do szkoły i działał w harcerstwie. Tu przeżył II wojnę światową. W 1939 roku rozpoczął naukę na tajnych kompletach w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Dwa lata później podjął szkolenie w pracowni dentystycznej i to wtedy zadecydował o swojej zawodowej przyszłości. 

W roku 1940 wstąpił do Szarych Szeregów a w 1944 do Armii Krajowej. Tuż po okupacji zdał maturę i podjął studia w Śląskiej Akademii Medycznej. Dyplom uzyskał w 1952 roku. Pracował w Krzeszowicach, Tenczynku, Rudawie. Uzyskał specjalizację I, potem II stopnia z zakresu protetyki. W 1971 roku obronił doktorat, a cztery lata później rozpoczął pracę w Wojewódzkiej Przychodni Stomatologicznej w Krakowie, jednocześnie prowadził wraz z żoną Bronisławą prywatną praktykę dentystyczną w Krzeszowicach.

Jego najbliższa rodzina to także dwie córki – Anna i Aida oraz brat – sławny dyrygent Kazimierz Kord.

Działał na rzecz ludzi potrzebujących wsparcia. W 1992 roku wraz z przyjacielem Józefem Kukułą założył w Krzeszowicach Interwencyjny Zespół Pomocy Międzyludzkiej – stowarzyszenie charytatywne, którego celem było niesienie pomocy najuboższym rodzinom, szczególnie dzieciom. Działalność ta stała się jego pasją i prawdziwą radością.

W 2007 roku został fundatorem Domu Opieki Społecznej „Racławice”. 

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1997 roku został Kawalerem Krzyża Armii Krajowej nadanym przez prezydenta Lecha Wałęsę, a w 2007 roku otrzymał dyplom uznania z Kwatery Głównej ZHP w Warszawie.

Stanisław Kozioł pasjonował się muzyką i szachami. W 1956 roku uzyskał dyplom Średniej Szkoły Muzycznej w Zabrzu na wydziale śpiewu solowego. W 1989 roku założył męski chór „Akord”. Należał do Polskiego Związku Szachowego, grał w I Lidze Szachowej, był uczestnikiem turniejów w Polsce i za granicą. Działał w Międzynarodowym Związku Pływackim, z zamiłowaniem grał w tenisa i chodził po górach, szczególnie z wnukiem Bartkiem.

Stanisław Kozioł był człowiekiem bardzo znanym, podziwianym, lubianym i szanowanym w Krzeszowicach. Ze smutkiem przyjęta została wiadomość o jego ciężkiej chorobie i o śmierci. Odszedł w 2015 roku.

Tekst został opracowany na podstawie artykułu: „Odszedł Stanisław Kozioł” – oprac. (ea), „Przełom”, 28 kwietnia 2015 roku